Meikermis

De Meikermis. Voor mij als kind was een plein vol draaiende, lawaaierige, knipperende machines iets fascinerends. Ik vergeet dat gevoel van attractie nooit: zodra ik uit het kinderzitje van achterop de fiets bij mij moeder was gestapt, wilde ik zo snel mogelijk erheen. De Octopus, de Breakdance, de botsauto’s. Het had allemaal iets magisch.

Tegenwoordig -meer dan 30 jaar later- is de Meikermis nog steeds een begrip. In de basis ook weinig veranderd, muziek, mensenmassa, lichtjes, draaiende onderdelen. Waar ik woon, kijk je uit op de Rotterdamse Meikermis. De aantrekkingskracht is natuurlijk minder dan vroeger. Anders ook. Maar, het heeft nog steeds iets om zo’n happening van een afstandje te zien. Een gevoel van melancholie borrelt op. Ik lig in bed en door het open slaapkamerraam hoor ik het gegil van jongelui die met weet ik hoeveel kilometers per uur door de lucht suizen. Ik ga slapen en zie mezelf als kleine Jeroentje vol verwachting in het bakje van de Octopus. Mijn zusje naast me. Let’s goooo, come onnnnn!

1 thought on “Meikermis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *