Knoflooksaus

Dit gedichtje heb ik jaren geleden geschreven. Nu met wat kleine revisies gepost.

broodje-gyros

Knoflooksaus

Ik neem me voor je socratisch ongedwongen te dwingen te antwoorden.
Nu snel vragen, de periode die me rest
is je beschilderen van het gezicht in de badkamerspiegel.

De avond ervoor mijn hoofd nog
leeg als de Griekse schatkist.
Schat je maakte me kapotter dan alcohol me lief is.
Mijn argumenten stonken als het broodje gyros.

Katers en tragedies zijn een slecht samenspel.
Je hebt je masker op en de tijd is om.
Er zit uitgeharde knoflooksaus op mijn kruis en ik hoor mezelf mompelen:

Hoe is het.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *